Mmmm, zalig … op een zwoele zondagochtend genieten in mijn hangmatje.  De dauwdruppels schitteren als parels op mijn huisje, de rust en stilte hangt als een sprookjesachtige zweem over de omgeving, …  SPLASH !! BOINK !! SKRATCH !! Sh....  Wat was me dat?  Hé, mijn huis!  Vandaal!  Hooligan!  Zet me neer!  Help, ik zit hier bijna twee meter boven de grond, in een of andere harige troep!  Zachtjes ga ik op en neer, maar mijn huisje verdwijnt in de verte …

O, sorry, mag ik me eerst even snel voorstellen: ik ben Lavi, een kleine zwarte spin.

Ik begrijp niet goed wat er is gebeurd.  De ene moment lag ik net te soezen in mijn spinnenweb, een fractie van een seconde later reis ik plots door de Kempen.  Voor zover ik heb begrepen ben ik het haar van een zekere Marc beland.  Samen met nog zes andere dwazen is hij vanochtend reeds om 4.00 u vertrokken om te voet – ca. 50 km nota bene – naar Scherpenheuvel te wandelen.  Kon hij ergens tussen Kasterlee en Geel die tak van mijn boom niet ontwijken, de kl… ?  Hadden ze maar aan de andere kant van de grote baan gewandeld.  Ach ja, het is nu toch gebeurd, ik zal maar meereizen, want hier naar beneden springen lijkt me iets te gevaarlijk.

Blijkbaar zijn ze allen goed uitgeslapen.  Aan hun getetter zal het niet liggen, zelfs al houden ze er een straf tempo op na.  De Frank is blijkbaar niet te houden.  In een ruk door,  trekken ze naar Geel.

Boing!  De klok van de kerktoren op de Markt slaat half acht, en bijna tegelijkertijd komen er twee grijze wagens luid toeterend aangereden.  “Als dat geen perfecte organisatie is”, schreeuwt Wim het boordevol enthousiasme uit.  Heeft die kerel een hoge eigendunk, of komt hij thuis iets tekort?

Onze bende duikt een café binnen, waar allerlei lekkers op de tafel stond.  Onmiddellijk volgen vier mannen en drie vrouwen het voorbeeld, en schuiven ook zij hun beentjes onder de ontbijttafel.  Hmmm, dat ziet er lekker uit!  Waar zal ik eerst aan beginnen: het glas fruitsap, een bord vol spek en eieren, een heerlijk broodje, …?  Verdorie, die kerel heeft echt wel honger, ik zal me maar terug in zijn haardos verstoppen.  Er wordt aan de tafel veel plezier gemaakt.  Blijkbaar zullen Danny en Yvo de tocht verder afleggen met de auto, terwijl de rest die arme voetjes zal trotseren.  Tja, mensen kunnen natuurlijk geen web bouwen.

Haha, ze gaan vertrekken.  O neen, eerst nog een groepsfoto.  Hé, die Gert staat op het midden van het plein te strippen.  Had hij maar meteen zijn korte broek aangetrokken.

De nieuwe deelnemers zorgen voor een frisse impuls en voeren het tempo weer op, terwijl de anderen hun eerste kwaaltjes beklagen.

In Oosterlo houden ze nog even halt.  Amai, wat heeft die Kathleen?  Eerst trakteert ze iedereen op hondenbrokjes en daarna wil ze persé haar behoefte doen op een bouwwerf. 

Het tempo blijft op peil, ook al proberen de twee chauffeurs de wandelaars te ontmoedigen met vliegende controles en allerlei roddels over BV’s.  Ik begin me eigenlijk best thuis te voelen in deze kroezelbol.  O neen!  Ze wandelen recht naar het Ooievaarsnest!  Als die verdomde steltlopers mij nu maar niet ontdekken.  Het is trouwens al half twaalf, bijna etenstijd.  Op het terras drinken de dames en heren van de Jef Buyckxstraat een Duveltje of zoiets, en ze eten hun bammekes op.  Ik denk dat de vermoeidheid al begint toe te slaan bij sommigen, want de rustpauze wordt al wat langer.  En het wordt pas echt grappig als ze effectief vertrekken.  Nu ja, enkele honderden meters verderop hebben ze al terug hun ritme gevonden.  Lachen, praten met een vuil mondje, ijlen, …  jaja, de kilometers beginnen hun tol te eisen.  En Peter, die loopt af en toe snel vooruit om enkele fotootjes te maken.  Je moet maar gek zijn …  Een lange klim naar de abdij van Averbode, en dan linksaf.  Njam njam, ijscrème.  Welke kraam zou nu de lekkerste waar verkopen?  Een ijsje tussen wafels of op een hoorntje, al dan niet met slagroom.  Als dat maar goed komt.

Al behoorlijk minder elegant dan vanochtend haasten de dames en heren zich naar de laatste stopplaats in Zichem.  Hé, zouden ze me ontdekt hebben?  Ach, ik denk dat ze het niet zo erg vinden, ze zingen zelfs een lofzang.  Luister.  “J’aime, j’aime Lavi”  Dat van de vrouwentoren begrijp ik wel niet zo goed, maar ja.

Op het gezellig marktpleintje van het dorpje, waar de Witte ooit de patatten gaar kookte, wordt een oudere dame prompt omsingeld met de geruststellende woorden “blijf wel van haar Gini”.  Enkele minuten later zwermde een hele tros enthousiaste kinderen en volwassenen over het terras.  Ik had het kunnen denken, de supporters.  Nu ja, supporteren?  Of had het eerder iets met leedvermaak te maken?

Joepie, de basiliek is al in zicht.  Hihihi, ze moeten eerst nog bergaf alvorens ze de ultieme klim kunnen aanvatten.  Hé, Connie, wat doe jij?  Ze trekt gewoon haar schoenen uit en wandelt op kousenvoeten verder.  Zoveel zonden gepleegd? 

Moe maar voldaan bereikt de groep haar doel … de put van Scherpenheuvel.  Ze besluiten om trots al hun leed te verdrinken in een plaatselijk etablissement.  Bah, wat een geur!  Waarom moeten jullie nu persé het aantal blaren tellen? 

Tja, mijn trip zit erop.  Terwijl iedereen nu reeds de stoere bink uithangt met de mededeling dat hij of zij zich volgend jaar weer aan dit avontuur zal wagen, zoek ik een nieuwe huisvesting.  Ik hou er alvast rekening mee dat ik de tweede zaterdag van september mogelijk deze stapelgekke bende weer in Scherpenheuvel mag verwachten.

O ja, ik heb géén enkele blaar op mijn pootjes !!

Voor diegenen die de statistieken bijhouden :

- Dit jaar werden er maar 3 blaren bij 3 verschillende wandelaars   genoteerd. Vermits dit aantal verwaarloosbaar klein begint te worden (of  de wandelaars beter en beter voorbereid), wordt er overwogen om volgend jaar een andere uitdaging aan deze tocht te koppelen. U hoort er nog van.

- Ivo weigerde resoluut zijn dotatie, samengelegd door de wandelaars, om zijn dieselverbruik te compenseren. (“Want dan was ie ook eens weg bij hem thuis.”, alzo verklaard door een schuw achterom kijkende chauffeur, die controleerde of mevrouw des huizes deze opmerking niet gehoord had.)

- 7 dapperen vertrokken om 4 u

- 5 even dappere stapten mee vanaf Geel

- daarbij gevoegd nog 2 bezemwagenchauffeurs en 17 supporters levert een totaal van 31 JB-ers in Scherpenheuvel op. Enfin, ze hebben weeral geweten dat we er waren.